WARTO PRZECZYTAĆ-
poleca pani Małgorzata Bacewicz i nie tylko...






„Caraval”.

"Zanim zatracisz się w magicznym świecie Caravala, zapamiętaj: TO TYLKO GRA!"

Gdy pewnego razu szukałam książki, przy której mogłabym spędzić piątkowy wieczór, natrafiłam na Caraval. Zachwycona opisem postanowiłam przeczytać ją jeszcze przed premierą w Polsce, w wersji angielskiej. Co ciekawe Magiczny świat Caravalu zachwycił producentów ,,Niezgodnej’’, którzy zaledwie kilka miesięcy po premierze, przygotowują adaptację filmową. Jest to powieść amerykańskiej pisarki Stephanie Garber. Odważyłam się wejść do gry, która jest głównym wątkiem całej powieści. Spowodowało to, że zdecydowanie pokochałam inność i tajemniczość zawartą na kartach tej powieści. Siostry- Scarlet i Tella wychowywane na małej wyspie przez brutalnego apodyktycznego ojca całe życie marzą o ucieczce z wyspy i o udziale w tajemniczej grze, w której wygraną jest spełnienie jednego życzenia. Kilka dni przed zaaranżowanym ślubem Scarlet, dziewczęta dostają upragnione zaproszenia. Scarlet nie wie, że zamiast przyglądać się grze sama będzie musiała wziąć w niej udział, a przedmiotem gry będzie odnalezienie ukochanej siostry. Ich sprzymierzeńcem okaże się tajemniczy żeglarz, Julian, którego intencje nie są do końca jasne. Świat w powieści jest bardzo plastyczny na tyle, że z łatwością mogłam wyobrazić sobie miejsca, zapachy i kolorowe stroje, które tak barwnie opisała autorka . Dzięki temu mogę wyróżnić ją na tle innych powieści, które dotychczas przeczytałam . Jestem pewna, że zapamiętam ten klimat na długo. Wyjątkowi, wiarygodni, ale zarazem bardzo nieprzewidywalni bohaterzy drugoplanowi dodają nutkę tajemniczości. Kiedy już wpadałam na jakiś trop, autorka skutecznie zmieniała kierunek, co powodowało, że jeszcze bardziej chciałam dowiedzieć się zakończenia. Genialne wykreowany świat Caravalu sprawił, że czułam się jak sam gracz. Walka na śmierć i życie, kłamstwa i oszustwa, a wszystko skąpane w w iluzji, wręcz otumaniają czytelnika . Reasumując, jeśli podobają wam się powieści okraszone w tajemniczość, ta pozycja jest zdecydowanie dla ciebie!

Karolina Kupczak (2f)




„Odrodzona”.

Książka pt.: „Odrodzona” to pierwsza część z całej trylogii „Wodospadów Cienia” autorstwa Christine Craig Hunter. Bardzo zainteresowała mnie już od pierwszego rozdziału i nie mogłam się od niej oderwać. Jest powieścią detektywistyczno-przygodową z elementami fantasy.
Główną bohaterką jest Della Tsang, która prowadziła dawniej perfekcyjne życie, miała wspaniałego chłopaka i rodzinę. Jednak po przemianie w wampira wszystko, co do tej pory miała, zniknęło. Z racji tego, że razem z przemianą otrzymała ponadnaturalne moce, została wysłana do Wodospadów Cienia, czyli obozu dla młodzieży o nadnaturalnych zdolnościach. Della jest osobą uwielbiającą rozwiązywać zagadki, dlatego za wszelką cenę próbuje się dostać do organizacji JBF , czyli agencji detektywistycznej. Pojawia się tu również wątek miłosny, ponieważ bohaterka poznaje bardzo przystojnego chłopaka, który staje na drodze do realizacji jej celów.
Książka idealnie obrazuje życiowe problemy takie jak: zróżnicowane relacje rodzinne, miłosne wzloty i upadki oraz ból z powodu braku akceptacji. Mimo fantastycznej otoczki, bohaterzy przedstawieni są w sposób bardzo realistyczny i myślę, że każdy czytelnik utożsami się z którymś z nich.
Ogromną zaletą „Odrodzonej” jest zakończenie. Cała akcja urywa się w jednym momencie, zachęcając tym do przeczytania kolejnych tomów „Wodospadów Cienia”.
Polecam tę książkę głównie dla młodzieży, ponieważ może pomóc zrozumieć bardziej niektóre problemy w życiu i podsunąć pomysł na ich rozwiązanie. Jednak myślę, że każdy, kto ceni sobie powieści detektywistyczne i przygodowe, zaprzyjaźni się z ‘Odrodzoną”.

Amelia Idzikowska (2f)




„Please look after mom”.

Książka pt. „Please look after mom” jest fikcją literacką napisaną przez Koreankę Shin Kyun-sook. Wydana została zarówno w języku angielskim, jak i polskim.
Akcja powieści skupia się na zaginięciu matki pewnej koreańskiej rodziny. Podczas odwiedzin u czworga jej dorosłych dzieci została ona oddzielona od swojego męża na stacji metra i, będąc w złym stanie zdrowia, zgubiła się. Jej rodzina rozpoczęła gorączkowe poszukiwania jej, w trakcie których bohaterowie nagle zadali sobie pytanie: jak dobrze znają osobę, którą nazywają mamą? Dzieci matki nigdy nie zauważały jej poświęcenia dla nich, raniły jej uczucia, a mąż lekceważył ją i ignorował jej potrzeby. Zaginięcie najważniejszej osoby ich życia budzi wspomnienia z ich przeszłości, z których kawałek po kawałku wyłania się, widoczny w całości jedynie dla czytelnika, portret matki. Bohaterowie uświadamiają sobie, że mama była filarem nie tylko ich rodziny, ale także wielu osób ze swojego otoczenia i choć kiedyś wydawało im się, że znają ją doskonale, nagle okazało się, że skrywała ona więcej tajemnic niż przypuszczali.
Wszystkie emocje, które wywołała we mnie ta książka, zostały spotęgowane przez wspaniale prowadzoną narrację. Powieść całkowicie mnie pochłaniała i miałam wrażenie, jakbym naprawdę była częścią historii. Zmuszało mnie to do ciągłych refleksji, a każde niepokoje bohaterów odczuwałam jak swoje własne. Książka została podzielona na cztery rozdziały, które zostały przedstawione z punktu widzenia jednej z córek, syna, męża, a na końcu – samej matki.
Wszystkie emocje, które wywołała we mnie ta książka, zostały spotęgowane przez wspaniale prowadzoną narrację. Powieść całkowicie mnie pochłaniała i miałam wrażenie, jakbym naprawdę była częścią historii. Zmuszało mnie to do ciągłych refleksji, a każde niepokoje bohaterów odczuwałam jak swoje własne. Książka została podzielona na cztery rozdziały, które zostały przedstawione z punktu widzenia jednej z córek, syna, męża, a na końcu – samej matki.
„Please look after mom’ jest poruszająca do głębi serca powieścią, która pozwoliła mi spojrzeć na relacje rodzinne z zupełnie innego punktu widzenia niż do tej pory. Bohaterów nachodzą różne pytania, chociażby takie jak „czy pomyślałam kiedyś, że mama nie lubi przebywać w kuchni?” i nieświadomie zadawałam to pytanie samej sobie. Zaczynałam zastanawiać się, czy rzeczywiście doceniam swoją mamę, czy może jednak wybrałam najprostszą drogę przez życie, taką jak dzieci z tej książki, które zakryły sobie oczy na uczucia innych.
Całą historię można przełożyć na relacje z każdym innym człowiekiem. Tytułową Matką może być nie tylko nasza własna mama, ale każda inna osoba z naszego otoczenia. Bohaterka ta jest bowiem symbolem bezgranicznego poświęcenia i bezinteresownej miłości. Według mnie, do tej książki idealnie pasuje cytat Jana Twardowskiego „Śpieszmy się kochać ludzi, tak szybko odchodzą”, ponieważ jej główni bohaterowie najbardziej żałują właśnie tego – że nie obdarowali swojej matki wystarczającą miłością i nie zdążyli tak naprawdę nawet jej poznać, zanim ona od nich odeszła.
„Please look after mom” mogę polecić każdemu, bez względu na preferencje odnośnie książek, ponieważ myślę, że każdy znajdzie w niej coś, co go szczerze poruszy i zmusi do zastanowienia się nad własnymi relacjami z otaczającymi nas ludźmi.
Moim ulubionym cytatem z tej książki jest:
“Now I feel like I could say anything and everything but there’s nobody to listen to me”
“Teraz mam ochotę powiedzieć cokolwiek i wszystko, ale nie ma nikogo, kto mógłby mnie wysłuchać”

Aleksandra Wakszyńska (2f)




Dotyk. Seria Denazen.

Wracasz nocą z imprezy laskiem, który znasz jak własną kieszeń. Nagle z górki spada tajemniczy chłopak i nie mówi nic, tylko prosi cię o pożyczenie butów.
Tak zaczyna się powieść Jus Accardo „Dotyk. Seria Denazen”, której główna bohaterką jest Deznee Cross. Siedemnastolatka kocha imprezy. W jeden dzień jej życie zmienia się o 180 stopni, gdy spotyka Kale’a. Chcąc zdenerwować ojca, dziewczyna zabrała obcego do domu. Szybko okazuje się, że błękitnooki przystojniak ma nadprzyrodzone i wyjątkowo niebezpieczne umiejętności, a ojciec Deznee okazuje się być kimś innym niż zawsze myślała.
„Dotyk” to typowa powieść fantastyczna z elementami romansu dla nastolatek. Poleciła mi ją kuzynka, więc z zapałem zabrałam się do lektury. Niestety bardzo szybko ten zapał straciłam. Wydarzenia w książce były bardzo przewidywalne i brakowało mi momentów z dreszczykiem emocji. Reakcje bohaterów również pozostawiają dużo do życzenia. Trzeba jednak autorkę pochwalić za całkiem oryginalny pomysł na powieść.
Kolejną wadą jest tym razem sprawa techniczna. Tłumaczenie książki wykonane przez Dariusza Bakalarza jest na bardzo niskim poziomie. Wiele fragmentów jest przetłumaczona w formie bardzo dziwnej dla Polaków. Psuje to komfort czytania.
Pełno jest również literówek. Nie są one wielkim problemem, ale świadczą o niedbalstwie wydawnictwa.
Mimo wszystko polecam tą książkę młodzieży w wieku gimnazjalnym ze względu na ciekawą historię bohaterów.

Natalia Cudowska (3e)




„Hobbit, czyli tam i z powrotem"


Przedstawiam książkę po tytułem "Hobbit, czyli tam i z powrotem", którą napisał John Ronald Reuel Tolkien. Jest to gatunek fantastyczno-przygodowy. Została wydana przez wydawnictwo Iskry. Przełożyła ją Maria Skibniewska. Okładka jest ciekawie zaprojektowana, na jej przodzie są ukazane otwarte drzwi, przez które przechodzi hobbit.
Pierwszy raz zetknąłem się z tą książką, kiedy miałem ochotę coś przeczytać. Byłem zainspirowany serią filmów "Władcy pierścieni" i chciałem dowiedzieć się o początkach historii.
Książka opowiada o historii hobbita o imieniu Bilbo Baggins. Pewnego razu wyruszył on na przygodę razem z dwunastoma krasnoludami i Gandalfem. Ich zadaniem było odbicie Samotnej Góry, którą przejął Smok o imieniu Smaug. Na drodze do Samotnej Góry napotykają ich różne przygodny, takie jak na przykład bitwa z Trollami.
W tej książce bardzo podoba mi się akcja, gdyż jest interesująco rozbudowana o poszczególne elementy. W momentach, w których nic nie jest godne uwagi, autor wprowadza opisy uzupełniające treść książki. Porusza ona problem samotności. Bohaterowie są godni szacunku jak i uznania. Powieść jest wzbogacona o barwne i ciekawe opisy bohaterów, które pobudzają naszą wyobraźnię. Książka jest napisana prostym językiem. Mimo, że jej objętość jest mała, znajduje się w niej dużo informacji na temat bohaterów, miejsc jak i zdarzeń.
Zachęcam wszystkich do jej przeczytania, ponieważ jest to książka pełna przygód jak i napięcia. Podczas jej czytania można się zrelaksować i oderwać od rzeczywistego świata. Gdy się przeczyta jeden jej rozdział, jest się ciekawym, co jest w kolejnym.

Gracjan Cisek (1c)




„Gwiazd naszych wina''


Autorem książki pt. "Gwiazd naszych wina" jest John Green, urodzony w roku 1977, autor światowych bestsellerów i laureat licznych nagród literackich.
"Gwiazd naszych wina" jest powieścią młodzieżową. Główną bohaterką książki jest Hazel Grace, szesnastoletnia dziewczyna chora na raka w czwartym stadium. Nastolatka nie może samodzielnie oddychać, zawsze towarzyszy jej butla z tlenem. Hazel lubi oglądać telewizję oraz czytać książki i materiały dotyczące raka. Nastolatka nienawidzi spotkań grupy wsparcia, woli żyć we własnym świecie nie dopuszczając do niego nikogo. Jej mama uważa, że Hazel wpadła w depresję, gdyż rzadko wychodzi z domu. Świat nastolatki natychmiast się zmienia, gdy na grupie wsparcia pojawia się Augustus Waters, osiemnastoletni chłopak, który również jest chory.
Książka bardzo mnie wzruszyła i również pozwoliła mi bliżej poznać życie ludzi cierpiących na raka. Język w tej powieści jest bardzo prosty i zrozumiały. Autor pozwolił mi bardzo wczuć się w akcję i zmusił mnie do refleksji. Bohaterowie są doskonale wykreowani. Najbardziej podoba mi się Augustus, ponieważ nie zważając na swoją chorobę, stara się być optymistą. Książka jest powieścią młodzieżową, ale myślę, że spodobałaby się również dorosłym. Niektóre fragmenty mnie rozbawiły i zapadły w mojej pamięci. Moim zdaniem warto przeczytać tę książkę, ponieważ możemy znaleźć tam odpowiedzi na bardzo ważne pytania typu: Czym jest choroba?, Co oznacza śmierć?, Jaki ślad człowiek może po sobie pozostawić na świecie? Jeden z moich ulubionych cytatów to: Bez smutku nie zaznalibyśmy radości.
Polecam gorąco!

Laura Bazylewicz, 1f




"Zwiadowcy zaginione historie”

Książka pt. "Zwiadowcy. Zaginione historie ” została napisana przez Johna Flanagana, a przetłumaczona przez Jacka Drewnowskiego. Wydało ją wydawnictwo Jaguar. Zalicza się do gatunku literatury przygodowo-fantastycznej. Jest to 11. tom serii „Zwiadowcy” .
Powieść jest rozwinięciem niektórych wątków z poprzednich 10 tomów. Zetknąłem się z nią podczas ligi czytelniczej w naszej szkolnej bibliotece.
Bohaterowie przedstawieni w tym dziele są bardzo realistyczni. Zacznę od Halta, który dla mnie symbolizuje ludzi cierpiących w dzieciństwie i potem zamkniętych w sobie, ale posiadających poczucie humoru i serce.
Kolejną ważną postacią jest były uczeń Halta Gilian. To wesoła, otwarta na ludzi, sprytna i trochę nieśmiała postać. Ludzi z takimi cechami bez problemu możemy odnaleźć w swoim otoczeniu.
Autor kontynuuje najważniejsze wątki z poprzednich części, np. historię Halta, jednego z głównych bohaterów, zanim został królewskim zwiadowcą w Araluenie . Kolejnym ważnym wątkiem, który został przedstawiony w tej książce, są okoliczności śmierci rodziców Willa.
John Flanagan postarał się, żeby czytelnik czuł się, jak uczestnik opisanych przygód .
Język użyty w tej książce jest prosty i zrozumiały. Pisarz, nie chcąc zanudzać czytelników opisami, umieścił je tylko tam, gdzie są potrzebne, żeby czytelnik mógł poznać teren działań albo wczuć się w akcję.
Podczas lektury udzielał mi się niepokój lub szczęście odczuwane przez bohaterów. Przekonałem się, że odpowiednia dyscyplina i motywacja to klucz do sukcesu.
Podsumowując, polecam te książkę wszystkim miłośnikom literatury fantastyczno- przygodowej .

Jonasz Łojko, 2c




"Co czterdzieści sekund ktoś umiera na skutek samobójstwa. Co czterdzieści sekund ktoś zostaje i musi uporać się z poczuciem straty i żałoby." Jennifer Niven.

Jakiś czas temu przeczytałam powieść Jennifer Niven pod tytułem ,, Wszystkie jasne miejsca ‘’. Powieść skierowana jest do młodzieży i odważnie opowiada problemach, jakimi są depresja i samobójstwo wśród młodych ludzi.
Gdy główni bohaterowie Finch i Violet spotykają się na szkolnej wieży z zamiarem popełnienia samobójstwa, nie do końca wiadomo, co się stanie i kto komu pomoże . Nastolatkowie odkrywają , że przy sobie nareszcie mogą być sobą.
Książka napisana jest przystępnym językiem i myślę, że pokochają ją też dorośli. Bohaterowie są tak wspaniale wykreowani, że pokochałam każdego z osobna. Powieść łapie za serce i niemiłosiernie wciąga. Odważnie opowiada o problemach dzisiejszej młodzieży i jest do bólu prawdziwa. Po przeczytaniu byłam rozdarta i nie mogłam przestać o niej myśleć. Taką powieść zdecydowanie trzeba przeczytać! Gorąco polecam!!

Karolina Kupczak




"Star Wars: The Old Republic: Oszukani"

Książka pt. „Star Wars: The Old Republic: Oszukani” została napisana przez Paula S. Kempa, a wydana przez wydawnictwo AMBER. Dzieło zalicza się do gatunku science-fiction.
Powieść opowiada o starciu dwóch ideologii. Jasnej strony Mocy (której wyznawcami są Jedi) i ciemnej strony Mocy (jej wyznawcami są Sithowie). Do tego starcia dochodzi poprzez atak Imperium Sithów pod wodzą generała Malgusa na Świątynię Jedi. Konsekwencją tej operacji jest wyprawa rycerza Jedi Aryn Lenner z bardzo ważnym zadaniem. Aryn musi dowiedzieć się, kto dowodził atakiem i pomścić swoich przyjaciół. W tym celu prosi o pomoc swojego przyjaciela, przemytnika Zerrida Korra. Ten zgadza się i oboje wyruszają na planetę Coursant, na której leży świątynia Jedi. Tam dochodzi do starcia Aryn Lenner z generałem Malgusem. Dalsze losy obu stron Mocy będą ogromnym zaskoczeniem dla każdego czytelnika.
Uważam, że opowieść przedstawiona w tym utworze literackim jest świetna, ponieważ cały czas trzyma w napięciu, zaskakuje decyzjami podjętymi przez bohaterów i nieoczekiwanymi zwrotami akcji.
Autor świetnie opisał atak na świątynię Jedi, przez co czułem się, jakbym brał udział w tym wydarzeniu.
Podsumowując, poleciłbym to dzieło wszystkim miłośnikom gatunku science-fiction lub zwykłemu czytelnikowi, który szuka trzymającej w napięciu opowieści przygodowej.

Gracjan Niedźwiecki




"Księga cmentarna"

Autorem „Księgi cmentarnej” jest Neil Gaiman, urodzony w 1960 r. w Anglii. Książka została wydana w 2008 r. przez wydawnictwo Mag. Jest połączeniem dwóch gatunków – fantasy i horroru.
Głównym bohaterem jest Nik Owens, który jako niemowlę uciekł ze szponów śmierci, a dokładniej – mordercy, który zabił całą jego rodzinę. Chłopiec przypadkowo schronił się na pobliskim cmentarzu, a opiekę od tamtej pory sprawowali nad nim umarli. Ten utwór literacki opowiada o historii niezwykłego chłopca mieszkającego w niezwykłym miejscu, od jego najwcześniejszych lat życia, aż do dorosłości.
Myślę, że ta powieść jest godna polecenia każdemu, kto choć trochę przepada za mrocznymi, pełnymi tajemnic historiami. Główna postać jest odważna, pomysłowa, a także wykazuje niezłomność w dążeniu do swoich celów, niezależnie od przeszkód, które musi pokonać. Bohaterowie drugoplanowi, czyli wszelkie duchy i zjawy wychowujące Nika, są opiekuńczy i mili, a chociaż już dawno martwi, wydają się być pełni życia.
Autor zastosował trzecio osobową narrację, najczęściej spotykaną w literaturze, która pozwala nam obserwować losy bohatera „zza jego pleców”. Według mnie, Neil Gaiman ma wyjątkowo lekkie pióro. Opisy sytuacji i bohaterów były niesamowicie bogate w szczegóły, wyzwalając we mnie całą gamę uczuć. Powieść uczy nas, że warto podążać za marzeniami i osiągać upragnione cele. Przekaz ten idealnie oddaje mój ulubiony cytat: „Jeśli na nic się nie odważysz, gdy minie dzień, niczego nie zyskasz”.
Uważa się ją za bajkę dla dzieci, ale w najmniejszym stopniu nie pasuje do niej to stwierdzenie. Już od początku czuć mroczną i tajemniczą atmosferę powieści, a lekki styl pisania autora zachęca do dalszej podróży razem z Nikiem po świecie, jakiego nie znamy.

Aleksandra Wakszyńska




"Zabić drozda"

Ostatnio dostałam pod choinkę książkę pt. „Zabić drozda” wydanej w 1960 autorstwa Harper Lee (ur.1926 r.) . Powieść obyczajowa rok po premierze, otrzymała nagrodę Pulitzera. W 1962 na jej podstawie został wyreżyserowany film, który zdobył Oscara. Reżyserem był Robert Mulligan. Jej druga część nosi tytuł „Idź, postaw wartownika”. Akcja osadzona jest w dwudziestym wieku, w małym miasteczku na południu USA.
Powieść składa się z dwóch części. W pierwszej Skaut, Jem i ich przyjaciel Dill próbują dowiedzieć się, dlaczego Boo Radley nie wychodzi z domu i tym samym znaleźć sposób, by z niego wyszedł. Druga zaś skupia się na procesie sądowym mającym orzec winę czarnoskórego Toma Robinsona oskarżonego o gwałt na białej kobiecie. Na końcu opowiadania, części splatają się ze sobą.
Bardzo ciekawym zabiegiem autorki jest uczynienie z małoletniej bohaterki, czyli Skaut, narratora. Postać ta jest przedstawiona w realistyczny sposób. Jej zachowanie i sposób bycia idealnie obrazują postać dziecka. Nie wie, czemu ludzie czują nienawiść do drugiego człowieka. Jej zdaniem: „Istnieje tylko jedna odmiana ludzi. Ludzie.”
Oczywiście nie mogłabym zapomnieć o zaradnym, mądrym prawniku Atticusie, który podjął się obrony Toma przed sądem. Tym sposobem chciał dać dobry przykład swoim dzieciom
Kolejnym wątkiem jest psychiczna przemiana Jama, który wkracza w okres dorastania i zaczyna patrzeć na świat inaczej niż dziecko, przez co częściej kłuci się ze swoją siostrą. Powieść porusza problem tolerancji względem drugiego człowieka.
Czytając tę lekturę, czułam się, jakbym była w innym świecie. Myślę, że ta powieść jest niepowtarzalna i jedyna w swoim rodzaju. Możemy w książce znaleźć porównanie do „Małego Księcia”, który także nie był świadomy tego, jak bardzo dorosły człowiek może się różnić od dziecka.
Powieść bardzo mi się podobała, na pewno sięgnę po kolejną część. Polecam ją osobom lubiącym czytać lektury obyczajowe.

Aleksandra Werkowska




"Szklany tron"

Autorką książki jest Sarah J. Mass urodzona w Manhattanie i ma obecnie 29 lat. Powieść zalicza się do książek fantastycznych.
Akcja dzieje się w świecie wymyślonym przez autorkę. Narracja jest trzecioosobowa w czasie przeszłym. Opowiada o siedemnastoletniej zabójczyni Celaenie, która przez przypadek trafia do kopalni soli w Endovier, gdzie panują skandaliczne warunki. Niespodziewanie otrzymuje propozycję od księcia Doriana, syna panującego tam króla. Proponuje jej zostać królewską obrończynią w zamian za uwolnienie z kopalni, ale warunek jest taki, że ma walczyć w turnieju. Jeśli wygra, będzie wolna, zaś jeśli przegra, zginie. Podczas rozgrywek uczestnicy giną w tajemniczych okolicznościach.
Moim zdaniem książka jest wciągająca i pełna tajemnic.
Bohaterowie są świetnie wykreowani. Najbardziej podobała mi się postać Cealeny , ponieważ jest odważna, waleczna oraz skrywa dużo tajemnic. Inni bohaterowie są również godni uwagi.
Fabuła trzyma w napięciu, lecz gdzieniegdzie jest do przewidzenia. W książce głównym wątkiem jest walka Cealeny w turnieju i odkrywanie przez nią tajemnic, ale znajdziemy też wątki miłosne.
Powieść uczy nas, że nigdy nie powinniśmy się poddawać, ale dążyć do zamierzonego celu.
Osobiście książka bardzo mi się podobała. Polecam ją osobom lubiącym fantastykę.

Aleksandra Werkowska




Ewa Nowak (ur. 21 grudnia 1966 w Warszawie), polska pisarka i publicystka.
Autorka felietonów, opowiadań oraz powieści dla dzieci i młodzieży. Jej twórczość podpowiada jak sobie radzić w domu i w szkole, w dobrych i złych chwilach, z przyjaciółmi i z rodzicami. Odnosi się do wartości takich jak uczciwość, szczerość wobec siebie i innych, przyjaźń, miłość i szacunek dla drugiego człowieka. Książki tej autorki cechuje intelektualny humor połączony z celnością opisywania rzeczywistości.
Akcja książek Ewy Nowak rozgrywa się w czasach jej współczesnych, jednak w obszarze zainteresowań pisarki znajdują się raczej problemy uniwersalne, właściwe ludziom w każdych czasach. Tematy, którymi zajmuje się autorka, to trudne wybory, pokonywanie własnych słabości, konieczność świadomego podejmowania walki o to, na czym człowiekowi najbardziej zależy, naturalne trudności w odróżnieniu dobra i zła, konsekwencje krótkowzroczności i bezmyślności, uwikłanie w niejednoznaczne sytuacje rodzinne, słabość psychiczna lub kalectwo ciała.




Carlos Ruiz Zafón (ur. 25 września 1964 w Barcelonie) – hiszpański pisarz.
Z wykształcenia dziennikarz. Od 1993 mieszka w Los Angeles, gdzie poświęcił się pisaniu scenariuszy filmowych i powieściopisarstwu. Jego pierwsze cztery książki były adresowane do młodzieży (za Książę Mgły otrzymał nagrodę Edebé). Kolejne trzy książki (Cień wiatru, Gra anioła i Więzień nieba) stanowią trylogię. Ich fabuła jest bardziej rozwinięta w stosunku do poprzednich książek, przez co są skierowane również do starszych czytelników. Cień wiatru została przetłumaczona na ponad 30 języków i została opublikowana w 45 krajach

Cykl Cmentarz zapomnianych książek Powieści dla młodzieży

Powrót na początek strony